Duyguların Birleştiği Yer

Sinan ÖZEN
Çok Ama Çok

Sen Kaderimsin Aşkın Ta Kendisisin
İçimde Kocaman Bir Dünya Kurdum
O Dunyanın Kalbisin
Yazılmış Tüm Aşk Türküleri Sanadır Sana
Bu Yangınlar Bu Yağmurlar Sanadır Sana
Sana Birşey Söylemek İstiyorum
Kulak Ver Bana

Seni Çok Ama Çok Seviyorum
Ve Bunu Bağıra Çağıra
Söylemekten Hiç Utanmıyorum
Sevdiğini Söylemekten Utanan İnsan
Korkağın Biridir
Sen Benim Yanımdayken
Hiç Birşeyden Korkmuyorum

Seni Çok Ama Çok Seviyorum
Ve Bunu Bağıra Çağıra
Söylemekten Hiç Utanmıyorum
Sevdiğini Söylemekten Utanan İnsan
Bizden Değildir
Sen Benim Yanımdayken
Hiç Birşeyden Korkmuyorum

Söz Muzik : Murat Güneş
Aranjör : Suat Aydoğan

Okulun ilk gününde 5.nci sınıfın önünde dururken, öğretmen çocuklara bir
yalan söyledi. Çoğu öğretmen gibi, öğrencilerine baktı ve hepsini aynı
derecede sevdiğini söyledi. Ancak bu imkansızdı, çünkü ön sırada oturduğu
yerde bir yana kaykılmış ismi Mustafa Yılmaz olan bir erkek çocuk vardı.
Bayan Mediha bir yıl önce Mustafa yı izlemişti ve diğer çocuklarla iyi
oynamadığını, elbiselerinin kirli olduğunu ve sürekli olarak kirli
dolaştığını gözlemişti. İlave olarak Mustafa tatsız olabiliyordu. Bu öyle
bir noktaya geldi ki, bayan Mediha onun kağıtlarını büyük bir kırmızı
kalemle işaretlemekten, kalın çarpılar (x ) yapmaktan ve kağıdın üstüne
büyük ” F ” (en düşük derece) koymaktan zevk alır oldu. (daha fazla…)

Babam öleli 12 yıl olmuştu ve ben 20 yaşına geldiğimde babasız olmanın acısını artık çok daha iyi anlıyordum.
Annemle birlikte küçük ama mutlu bir dünya kurmuştuk kendimize. Mevsimlerden bahardı, sokaklarda parklarda dolaşıyordum.
Bu bahar daha bir coşkulu hissediyordum kendimi. Birçok arkadaş edinmiştim. Mehmet,Can Canı ‘ın kuzeni Merve ve daha birçoğu…
Her gün belirli saatlerde buluşup eğlenceli dakikalar yaşıyorduk. Onlarla o kadar eğleniyordum ki işe dahi gitmiyordum. (daha fazla…)

Hani bir hayal ya bu… Sen olsaydın hala hayatımda mesela, ben gecenin sessizliğini içimi acıtan şarkılarla bozarken, bir mesaj gelseydi telefonuma. Gülümseyerek mesajı okusaydım.
- Uyudun mu bebeğim?
- Uyumadım, sen niye ayaktasın bu saatte?
- Su içmeye kalktım.
- Uyu gülüm, erken kalkacaksın.
- Seni seviyorum, sende uyu artık. İyi geceler.
- Tamam yatıyorum. Bende seni seviyorum, iyi geceler.
-
Ve huzurla dalsaydım uykuya. (daha fazla…)

Zaman bazen hiçbir değeri olmayan çoğu zaman canımdan bir parça alıp götürün zaman su gibi akıp gidiyor gözlerimin önünden… Senin için çarpan bu kalbime zincirler vurdum senden bir başkasına vermemek için, bazılarına göre yaptığım yanlış belki bir başkasıyla ya da beni seven biriyle mutlu olmaktansa ben seni sevmeyi tercih ediyorum. Belki beni hiçbir zaman sevemeyeceksin ya da istemeyeceksin olsun ben seni böyle de sevmeye razıyım…

Bu güne kadar senin için düşündüğüm ne varsa içimden bütün geçenleri sözlerime yazdı, belki hepsini sana yazdığımın farkında değilsin ama şimdi öğrenmiş oldun artık… Kaç defa seni unutmak istedim, kaç defa artık sana içimden geçenleri yansıtmayacağım seni rahatsız etmeyeceğim dedimse de bir türlü yapamadım, sende belki bana hak verirsin ki kalbe söz geçmiyor işte… İçimde sana anlatamadığım o kadar çok şey var ki neyse yine bende kalsın nasıl olsa senin için bir anlamı yok… Ama artık merak etme bu benden sana son sözlerim artık seni rahatsız etmeyeceğim sevgimle, her şeyi sadece içimde yaşayacağım seni unutana dek… Bir şeyi de unutma ki seni her zaman çok sevdim ve hep seveceğim… İnşallah hep mutlu olursun!!

“Bebeğimi görebilir miyim” dedi yeni anne. Kucağına yumuşak bir bohça verildi ve mutlu anne, bebeğinin minik yüzünü görmek için kundağı açtı ve şaşkınlıktan adeta nutku tutuldu! Anne ve bebeğini seyreden doktor hızla arkasını döndü ve camdan bakmaya başladı. Bebeğin kulakları yoktu… Muayenelerde, bebeğin duyma yetisinin etkilenmediği, sadece görünüşü bozan bir kulak yoksunluğu olduğu anlaşıldı.

Aradan yıllar geçti, çocuk büyüdü ve okula başladı. Bir gün okul dönüşü eve koşarak geldi ve kendisini annesinin kollarına attı. Hıçkırıyordu. Bu onun yaşadığı ilk büyük hayal kırıklığıydı; ağlayarak (daha fazla…)

amanın içinde geçmişin kendisinde biraz kızgın biraz yorgun bir çoban varmış. Yine bir gün koyunlarıyla beraber dağlarda gezerken güneşin bunaltıcı sıcağı ve dağ tepe gezmenin verdiği yorgunlukla bir söğüdün altına oturur ve başlar kavalını çalmaya. Kavalından dökülen nameler ilerde büyük bir sanat eserinin öncülüğünü etmektedir. Kavalını çalarken uykusu iyice bastırmıştır ama uyursa kuzuların başına bir hal geleceğinden korktuğu için uyuyamamaktadır. Uyuyamasa da hayal kurmaya başladığı sırada sıcağın ve yorgunluğa dayanamayıp uyuyakalmıştır. (daha fazla…)

Övün, ey Çanakkale, cihan durdukça övün!
Ömründe göstermedin bin düşmana bir düğün.
Sen bir büyük milletin savaşa girdiği gün,
Başına yüz milletin üşüştüğü yersin.
(daha fazla…)

Su Boğaz harbi nedir? Var mi ki dünyâda esi?
En kesîf orduların yükleniyor dördü besi,
-Tepeden yol bularak geçmek için Marmara’ya-
Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya.
Ne hayâsızca tehassüd ki ufuklar kapalı!
Nerde _ gösterdiği vahşetle <<bu: bir Avrupalı>>
Dedirir – yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi,
Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yâhud kafesi!
Eski Dünyâ, bütün akvâm-i beser,
Kaynıyor kum gibi, tûfan gibi, mahşer mahşer. (daha fazla…)

Artık demir alma günü gelmişse zamandan,
Meçhûle giden bir gemi kalkar bu limandan.
Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.
Rıhtımda kalanlar bu seyâhatten elemli,
Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli,
Bîçare gönüller! Ne giden son gemidir bu!
Hicranlı hayâtın ne de son mâtemidir bu!
Dünyâda sevilmiş ve seven nâfile bekler;
Bilmez ki giden sevgililer dönmiyecekler.
Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden,
Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden.

Yahya Kemal BEYATLI