Gittin ya sevdiğim bak ben bu evde tek başınayım kalbim sahipsiz yatağım bomboş üşüyorum sensiz dört duvar arasında yaşıyorum çaresiz her gece ansızın uyanıyorum uykumdan dönüp bakıyorum etrafıma ve yine yoksun bitmek bilmiyor kabus dolu geceler hatıralar bırakmıyor peşimi aşkım bırakmıyor yalnız kalmak o kadar zor ki her an seni düşünüyorum aklımdan çıkaramıyorum seni aklım vazgeç derken kalbim inat ediyor ben hep onu dinliyorum ve biliyor musun aşkım bu yüreğim bir tek seni böyle sevdi bir tek sana bu kadar bağlandı suçlayamam ya kendimi söküp atamam kalbimi bir avare gibi severim seni penceremden güneşin batışını izliyorum şimdi ne kadar da güzel bakmaya doyamıyorum sende çok severdin demi her seferinde bir sevinçle çağırırdın beni yanına ve sımsıkı sarılıp birbirimize izlerdik o güzel anı şimdi gözlerimden akan yaşlarla o güzel günleri hatırlayarak dalıp gidiyorum kadere karşı gelemiyorum ama katlanamıyorum da artık sensizliğe alışamıyorum o kadar çok özledim ki seni resmine bakıp avutmaya çalışıyorum kendimi ama artık o bile yetmiyor sana sarılıp asla bırakmamak istiyorum geri dön bebeğim bu evde sensiz çok yalnızım o kadar çok muhtacım ki sana anlatamam bedenim tükendi artık kaldıramıyor bu kadar yükü kıymak istiyorum canıma ama yapamıyorum döneceğin günü bekliyorum bir kez olsun anlasan seni ne kadar sevdiğimi uğrunda ölür bile bu deli gönlüm gidişinle yarım kaldı yüreğim ben sensiz ne yaparım ki bu dünyada yaşayamam ki sevdiğim sevsene yine beni eskisi gibi sarsana kollarına yine beni çok seven bir tanem olsana hiç bırakmasana beni bir daha dayanamıyorum anlasana…
Takılıp kaldım hayatın bir ucunda yaşayamadım sensiz bu hayatı doyasıya ellerini tutup bırakma beni diye haykıramadım sana kalbinde kaldıysa aşkımızdan birazcık hatıra canlansın yine büyük bir sevda yaşadığım bu hayatsa adı sensizlik olsun bundan sonra…