Nerden Bilecektin Ki
Biliyor musun?
Seni hep boşuna suçlamışım..
Sen nerden bilecektin ki
Gidiyorum derken senden gitme demeni beklediğimi
Ya yeterince anlatamadım sana olan sevgimi
Yada olduğumdan daha farklı tanıyordun beni
Sen nerden bilecektin ki..
Duymadın denizlere haykırdığımı adını
Görmedin duvarlarla sensizliği anlatan yumruklarımı
Volkanik dağların küçük dillerini yutturan yangınlarımı
Hiç bilmedinki sen.
Hani sende bir hatrım olsa dur derdin
Ben olanca kaprise göz yumarken
Sırf sen mutlu olasın diye senden vaz geçebilirliğimi nerden bilecektin
Üstelik seni kaybetmemek için canımı vermeye razıyken
Ama sen nerden bilecektin ki
Hiç böyle sevilmemiştin ki
Kendi ölü gençliğimin cesedinin en belirgin failiyim ben
Hem ben, kendim ettim kendim buldum zaten
Sanada inandım.. tamda birdaha inanmamaya yeminler etmişken
Alışmış olmalıydım.. hiç bi şey ifade etmemeliydi bana gel mutlu olalım demen
Sen nerden bilecektin ki
Sendeki hissin geçici bir hevesden başka hiç bi şeyden gelmediğini
” yanarız, sevmeyelim gülüm
aşktır adı ölümün, üzgünüm”