Bir bilseniz içimde kopan fırtınaları bir bilseniz yaşadığım acıları.. artık kimseyi istemez oldum kimseyi.ben ben ben ben ben artık yalnızım bu hayatta ..nasılsa tek geldim bu dünyaya tek de devam edebilirim…ama geçmişimi asla unutamam neden biliyor musunuz ? Çünkü iz bıraktılar yüreğimde , kazıdırlar,ayak altına aldılar,dalga geçtiler o masum duygularımla.. Diyorum ya ‘masum’ .. İnsanlar bu kadar acımasız bu kadar gaddar olabilir miydi oysa o kadar güzel geçen günler , o kadar sesli atılan kahkahalar , söylenilen güzel sözler ,saatlerce bana bakan bir çift göz … Meğerse hepsi ama hepsi koca bi ‘YALANMIŞ’..oda sevgisi de.. Şimdi ne onu nede onun yalan sevgisini isdemiyorum ..! Ama.. Hala yüreğimin karanlık bir köşesinde gizlenmiş, saklanmış korkmuş ve susmuş bir sevda var !…
Mar
17
2010
17
2010
saklanmış korkmuş ve susmuş bir sevda var
Yorum yok »
RSS feed for comments on this post. TrackBack URL